In Memoriam geuzebrouwer Armand Debelder (1951-2022).

 Met grote droefheid vernamen de leden van het Heemkundig Genootschap het overlijden van geuzebrouwer Armand Debelder. Op 6 maart 2022 verloor Beersel letterlijk én figuurlijk een groot man. Dankzij de inzet, het doorzettingsvermogen en de werkijver van deze gepassioneerde ambachtsman is Beersel nu wereldwijd vermaard om zijn authentieke lambiek, geuze en kriek.

Armand (1951-2022) leerde de stiel van het geuzesteken van zijn vader Gaston die het befaamde café-restaurant ‘De Drie Fonteinen’ aan het Herman Teirlinckplein uitbaatte. In de jaren 1970-1980, toen vele brouwerijen en stekerijen er de brui aan gaven, bleef de familie Debelder koppig doorzetten.

Een authentiek Beersels streekproduct mocht immers niet verdwijnen. Later nam Armand de geuzestekerij ‘De Drie Fonteinen’ over van zijn vader. Rond de eeuwwisseling besloot hij te stoppen als chef-kok in het restaurant om zich voltijds te concentreren op de brouwerij. Gaandeweg werd zijn bedrijf uitgebreid en in 1999 kon hij zijn aloude droom realiseren: zelf lambiek brouwen. In de Hoogstraat geurde het voortaan naar wort en gerst in de wintermaanden. Erkenning en internationaal succes volgden in de daaropvolgende jaren. Een kapotte thermostaat gooide nog wat roet in het eten, maar kon zijn ambitieuze plannen enkel een tijdje afremmen.

Bijzonder was ook het feit dat Armand zijn kennis gul doorgaf aan de jongere generatie. Velen stapten in zijn voetsporen toen geuze opnieuw populair werd. In 2019 moest Armand door omstandigheden de brouwerij en zijn levenswerk verkopen: een grote stap maar hij was er gerust in dat die jonge snaken die hij opgeleid had uit het juiste hout gesneden waren. Het heemkundig genootschap vond dit oude filmpje terug, waarin Armand midden jaren '90 bevlogen -én in vloeiend Duits!- een rondleiding geeft in de geuzestekerij onder het café-restaurant ‘De Drie Fonteinen’. Een mooie getuigenis hoe Armand Europa en de wereld leerde kennismaken het Beerselse levende biererfgoed.

“Armand, twintig jaar lang was je de naaste buur van het Heemkundig Genootschap, toen gehuisvest in het oud-gemeentehuis van Beersel. Sporadisch liepen we mekaar tegen het lijf toen je pendelde tussen de brouwerij in de Hoogstraat en het depot in de Laarheide. Steeds maakte je tijd voor een praatje en informeerde je geïnteresseerd naar onze werkzaamheden. Je was ook vaste klant op onze tentoonstellingen. Als je vertelde over ‘den ouden tijd’ in je sappig Beersels dialect hingen we aan je lippen (Uge gisting, ransch, ne goeie caveau, proefde de peche ni?).

Hoeveel keer zagen we geen jonge hypsters (volle baard, flashy zonnebril, juiste nikes, vriendin die bijzonder verveeld leek) rondhangen op het Teirlinckplein. “Is the brewery closed today?” Als we merkten dat de bierliefhebbers uit wel heel erg verre oorden kwamen (Canada, VS of Colombië was geen uitzondering), belden we je soms op. “K’hem giene tijd vandoog”, was dikwijls je eerste respons. Vaak stond je een uurtje later toch ter plaatse. Na afloop werden we dikwijls bedolven onder de complimenten: een persoonlijke rondleiding door Armand Debelder zelve bleek het summum voor vele internationale bierfanaten.

Later verhuisde je je Lambik-O-Droom den berg af, naar Lot. Hele busladingen bierliefhebbers werden er gedropt. Je was terecht fier op de geuzerevival. Maar het meest gelukkig was je nog als ‘een simpele Beerselaar’ zondagnamiddag de weg vond naar het hypermodern bezoekerscentrum. Vaak liep het bezoek dan langer uit dan voorzien. Bij het buitengaan, stopte je ons nog een fleske toe: “da’s ien da’k ni verkoop, enkel bestemd voor de vrienden. Doe die open met uw familie en laat mij eens weten wat je ervan vindt”.

Maar er is meer dan louter je grote verdiensten als promotor en bezieler van de Beerselse streekproducten. Je was bovenal ‘nen toffe pée’: gastvrij, joviaal en begiftigd met een guitige humor. Je kon de geneugten des levens appreciëren: een goede tafel en een goed glas -en dat moest zeker niet altijd geuze zijn- in gezellig gezelschap. Wie je beter kende, wist dat je een bijzonder zachtaardig karakter had.

Men zegt weleens: je sterft pas als er niemand meer over je praat. Wel Armand, jij hebt dan het eeuwige leven. Daar zullen je opvolgers van brouwerij Drie Fonteinen en wij als Heemkundig Genootschap mee voor zorgen.

Bedankt voor alles wat je betekende voor de Beerselse streekproducten: ook dat is erfgoed in alle betekenissen van het woord”

Namens het Heemkundig Genootschap ‘van Witthem’ Beersel